Zasady Walki

Regulamin Walki na Zlocie Ennorath

 

1. Przepisy ogólne:

1.1 Walka jest integralną (lecz nie obowiązkową) częścią Zlotu Ennorath i jego fabuły. Uczestnictwo w niej jest zawsze dobrowolne. Odbywa się ona przy użyciu bezpiecznej (miękkiej) broni. Posiadanie przy sobie takiej broni będzie uznawane za deklarację chęci wzięcia udziału w walce.

1.2 Chociaż broń do tak rozumianej walki jest miękka, należy liczyć się z siniakami. Każdy zlotowicz bierze udział w walce na własne ryzyko i powinien zachować wszelkie środki ostrożności (np. zdjąć okulary – o ile jest to możliwe).

1.3 Pod pojęciem bezpiecznej broni organizatorzy Ennorath uważają broń własnej roboty, tzw. pianki. Pierwszego dnia Zlotu, w trakcie rejestracji uczestników, następuje sprawdzenie wszystkich broni pod kątem bezpieczeństwa – dokonuje tego jeden z organizatorów lub osoba przez nich wyznaczona. Wypróbowaniu podlegają wszystkie bronie, które mają brać udział w walkach. Także broń miotana, łuki i kusze wraz z pociskami. Każdy zlotowicz może posiadać dowolną ilość bezpiecznej broni. Sposoby wykonania bezpiecznej broni znaleźć można TUTAJ.

1.4 Zlotowicze mogą przedstawić do sprawdzenia broń kupną, wykonaną wg. tzw. bezpiecznej technologii (np. lateksową). Organizatorzy odradzają egzemplarze tego rodzaju broni, jeżeli jednak w trakcie prób faktycznie okażą się bezpieczne – zostaną dopuszczone. Wyjątkiem są lateksowe strzały – nie będą one dozwolone! Z łuków i kusz można strzelać wyłącznie za pomocą tzw. pacynek.

 

2. Zasady walki:

2.1 Walkę dzielimy na Starcie i Pojedynek. Pojedynek może być rozgrywany w stylu klasycznym lub dowolnym.

2.2 Jako Starcie rozumiana jest walka dowolnej ilości osób, uzbrojonych w broń dowolnego typu (patrz pkt. 3.1) i walczących bez udziału sędziów. Wynik jest więc rozstrzygany na podstawie uczciwości zlotowiczów, którzy sami naliczają sobie trafienia. Do Starcia dochodzi w trakcie fabuły Zlotu, np. pomiędzy spotykającymi się patrolami przeciwnych frakcji.

2.3 Jako Pojedynek w stylu klasycznym rozumiana jest walka dwóch przeciwników uzbrojonych w pojedyncze, identyczne jednoręczne miecze. Po zadaniu celnego ciosu przeciwnicy odsuwają się od siebie. Pojedynek jest sędziowany i liczone są jedynie czyste ciosy. Trafienie w niedozwoloną partię ciała oznacza punkt karny dla uderzającego – przyjmuje się, że to on otrzymuje obrażenie. Sędzia może jednak odstąpić od naliczenia punktu karnego, jeżeli uzna, że trafienie było całkowicie przypadkowe lub przeciwnik sam się podstawił.

2.4 Pojedynek w stylu dowolnym różni się od tego rozgrywanego w stylu klasycznym tym, że przeciwnicy mogą być uzbrojeni w broń (do walki w zwarciu) różnego, dowolnego typu (patrz pkt. 3.3). Pozostałe zasady brzmią tak jak w pkt. 2.3.

2.5 Niezależnie od rodzaju walki ciosów nie można zadawać w głowę, szyję i krocze. Takie trafienia nigdy nie są punktowane, a w Pojedynku skutkują punktami karnymi. Niepunktowane są też trafienia w dłoń (dłonie) trzymające broń i przedramiona.

2.6 Jeden celny cios dowolną bronią oznacza jedno trafienie, które nalicza sobie uderzony zlotowicz (w Pojedynku nalicza je sędzia). Wyjątkiem jest strzała z łuku (tzw. pacynka), której uderzenie punktowane jest jako dwa trafienia. Oprócz tego niektóre postacie fabularne, tzw. NPC, mają więcej punktów trafień – zlotowicze są o tym informowani na początku danego dnia fabularnego.

2.7 Walczący może w każdej chwili próbować ucieczki. W wypadku Pojedynku jest to równoznaczne z poddaniem się i przegraną.

2.8 Uczestnik walki zostaje uznany za pobitego gdy otrzyma 3 obrażenia, przy czym niektóre postacie fabularne, tzw. NPC, mają więcej punktów trafień (tzw. pasków) – zlotowicze są o tym informowani na początku danego dnia fabularnego. W wypadku Starcia pobity odrzuca swoją broń i siada (kuca) na ziemi. W wypadku Pojedynku – przegrywa go.

2.8a Można zwiększyć ilość swoich punktów trafień poprzez noszenie elementów pancerza. W trakcie crush testów należy zaprezentować swoje opancerzenie – w ten sposób można zwiększyć ilość pasków o jeden lub dwa.

2.9 W trakcie trwania fabuły stan pobicia trwa 15 min. Po tym czasie zlotowicz odzyskuje siły i może podnieść swoją broń. Ponownie może się przemieszczać, walczyć, wykonywać zadania fabularne, itp.

2.10 W trakcie Starcia zlotowicz może odrzucić broń, może ją jednak podnieść dowolny uczestnik walki. Po skończonej walce musi ją jednak oddać właścicielowi, nie może też z nią uciekać. Te same zasady dotyczą broni „pobitych” zlotowiczów, oraz wystrzelonych pacynek i rzuconych broni miotanych.

2.11 W trakcie trwania fabuły, po Starciu przeciwnych patroli, wygrany może obszukać wszystkich pobitych członków pokonanego patrolu. Po haśle „przeszukuję!” przeszukiwany pobity zlotowicz ma obowiązek poinformować o wszystkich posiadanych przez siebie przedmiotach fabularnych. Przeszukujący może odebrać mu dowolną ich część.

2.12 Zlotowicze mogą przenosić pobitych sprzymierzeńców (np. członków swojego patrolu). Oczywiście nie dosłownie – dwie  osoby „przenoszą” pobitego (idzie on koło przenoszących) i jego broń. Trwa to do czasu gdy przenoszony odzyska siły (domyślnie po 15 min.). Jednak w każdej chwili przenoszący może przenoszonego (razem z jego bronią) porzucić.

 

3. Typy broni:

3.1 Walczący w Starciu może w danym momencie korzystać z następujących zestawów bezpiecznego uzbrojenia.

- *broń jednoręczna

- *broń jednoręczna i tarcza

- broń jednoręczna i broń miotana

- *dwie bronie jednoręczne

- broń miotana i tarcza

- dwie bronie miotane (może nimi rzucać jednocześnie).

- *broń dwuręczna

- łuk lub kusza

- *włócznia

3.2 Jeżeli walczący odrzuci swoją broń, może dobyć kolejnej lub podnieść leżącą na ziemi (także nie należącą do danego zlotowicza).

3.3 Walczący w Pojedynku w stylu dowolnym może posługiwać się zestawami broni oznaczonymi *. Może mieć przy sobie tylko jeden z tych zestawów.

3.4 Walczący w Pojedynku w stylu klasycznym może posługiwać się wyłącznie jednym egzemplarzem broni jednoręcznej.

3.5 W sytuacjach szczególnych Organizatorzy mogą zezwolić na używanie innych zestawów broni np. dwóch dwuręcznych.

3.6 Za broń jednoręczną uważa się broń o całkowitej długości nie przekraczającej metra. Przy czym część broni, która ma zadawać trafienia, nie powinna być dłuższa niż 80 cm. Za broń dwuręczną uznaje się broń o długości całkowitej pomiędzy 100 a 180 cm. Oba typy powinny mieć rękojeść. Bronią taką nie można zadawać sztychów (pchnięć) ani rzucać – służy wyłącznie do walki w zwarciu!

3.7 Bronią miotaną jest każda broń nie przekraczająca 40 cm całkowitej długości. Broń taka nie może mieć rdzenia ani rękojeści i nie można nią walczyć w zwarciu. Służy wyłącznie do rzucania.

3.8 Łuki i kusze nie powinny mieć siły naciągu większej niż 7 kilogramów. Nie wolno uderzać łukiem, niezależnie od tego czy jest obłożony pianką czy nie. Takiego typu uderzenia są nie liczone.

3.9 Tarcze są jedynym dopuszczalnym uzbrojeniem ochronnym, czyli takim, które może blokować ciosy. Żaden wymiar tarczy nie może przekraczać 100 cm. Nie można nią zadawać obrażeń, ani nacierać na przeciwnika, tarcza służy wyłącznie do blokowania ciosów. Krawędzie tarczy powinny być zabezpieczone pianką.

3.10 Broń powinna mieć oznaczona część zadającą obrażenia (ostrze) innym kolorem taśmy niż rękojeść, jest to istotne w przypadków broni takich jak włócznie, topory itp.

3.11 Za włócznię organizatorzy uważają broń drzewcową nie przekraczającą 2 metrów długości, która służy wyłącznie do zadawania sztychów „ostrzem”. Uderzenie jakąkolwiek inną częścią broni nie będzie punktowane. Nie można nią także rzucać. Organizatorzy uprzedzają, że włócznie będą musiały sprostać wyjątkowo wyśrubowanym wymaganiom odnośnie bezpieczeństwa!

 

4. Uwagi końcowe:

4.1 Jeżeli zdarzy się sytuacja, w której spotyka sie więcej niż dwa patrole przeciwnych frakcji, dochodzi normalnie do starcia. Jednak organizatorzy Zlotu proszą o nie łączenie się w duże grupy.

4.2 Osoba która nie ma bezpiecznej broni, nie bierze udziału w Starciu. Z punktu widzenia rozstrzygnięcia walki, jest traktowana tak, jakby się poddała. Nigdy nie wejdzie w stan pobicia, ale można ją przeszukać. Zlotowicze, którzy nie walczą, mogą przenosić pobitych sprzymierzeńców.

4.3 Organizatorzy zlotu Ennorath przypominają, że walka ma nam dostarczyć radości i jest okazją do klimatycznej zabawy. Nie należy się więc mocno uderzać, powinniśmy zadawać sobie czyste ciosy i przyznawać się do otrzymanych trafień. Wszelkie reguły fair play są mile widziane.

4.4 Organizatorzy zlotu Ennorath zastrzegają sobie prawo do zakazania walki danemu zlotowiczowi, jeżeli ten rażąco nie przestrzega Regulaminu Walki (lub np. bije zbyt mocno). Zakaz może obejmować wskazany okres lub cały okres trwania Zlotu. Taki zlotowicz nie może zabierać ze sobą na patrol bezpiecznej broni, ani brać aktywnego udziału tak w Starciu, jak i w Pojedynku.